شناسايي آلاينده هاي زيست محيطي در دندان پزشكي

دندانپزشكي، يكي از مراكز بهداشتي است كه در مراقبت از سلامت افراد نقش دارد ، از سوي ديگر ، امكان مواجهه با ميكروارگانيسم هاي مختلف و انتقال عفونت، مواجهه با مواد شيميايي، و رعايت نكردن مقررات بهداشتي و ايمني علاوه بر تهديد سلامت افراد شاغل و بيماران سبب آلودگي محيط زيست نيز ميشوند. خروجي هاي متنوع در مراحل مختلف عمليات دندانپزشكي و ساخت پروتز شامل ويروسها و باكتريها، خون، بزاق و ديگر ترشحات دهان و خرده هاي دندان ، شستشوي وسايل و سطوح آلوده، ذرات هوابرد و پراكنده شدن ذرات مواد دنداني ، مواد شيميايي مختلفي مانند آلياژهاي مختلف فلزات سنگين، الكل و ساير حلالهاي آلي ،پودر و گچ هاي مختلف، بي حس كننده هاي دندان، انواع ضدعفوني كننده ها، ميباشد. اين مواد به دليل ويژگيهاي خاص، يا عدم كاربرد صحيح ، به شكل آلاينده هوا يا از طريق پسآب دندانپزشكي مي توانند وارد فاضلاب شوند در حاليكه در محاسبات تصفيه خانه هاي شهري نيز بعنوان بار آلودگي به حساب نيامده اند