جايگاه شبكه هاي عصبي در مديريت كيفي مخازن سد

احداث سد و كنترل روان آب هاي سطحي يكي از رويكردهاي بسيار متداول براي تأمين نياز آبي جوامع انساني به شمار مي آيد. اما حفظ كيفيت آب ذخيره شده و شناخت و بررسي تغييرات آن در طول زمان از دغدغه هاي هميشگي دست اندركاران صنعت آب بوده است. مدلسازي و بهره گيري از روابط رياضي ابزاري مناسب براي تصميم گيري و پيش بيني تغييرات كيفي منابع آب به ويژه سدها مي باشد كه در طي سال هاي اخير توجه زيادي را به خود معطوف ساخته است. اما دو خصوصيت عمده پديده هاي كيفي منابع آب شامل: 1- تأثيرگذار بودن متغييرهاي زياد و 2- روابط بسيار پيچيده ي بين اجزا باعث گرديده تا پيش بيني اغلب مدل هاي مرسوم با خطاهاي غير قابل اجتناب همراه باشد.شبكه هاي عصبي مصنوعي از جمله روش هاي پيشرفته و نوين در مدل سازي مي باشند كه امروزه در تمام علوم مهندسي به عنوان يك ابزار قوي شناخته شده اند. قابليت هاي شبكه هاي عصبي مصنوعي باعث شده است تا يكي از روش هاي كارآمد در مدل سازي پديده هاي كيفي منابع آب به ويژه تغذيه گرايي مخازن باشند. نحوه تعيين پارامترهاي ورودي و نوع شبكه عصبي مورد استفاده در مدل سازي، مباحثي است كه در راستاي دستيابي به نتايج بهتر موضوع تحقيقات بي شماري در سال هاي اخير بوده است. در اين مقاله با بررسي پژوهش هاي انجام گرفته در اين زمينه جايگاه شبكه هاي عصبي در مديريت كيفي مخازن سد مورد مطالعه قرار گرفته است.