تصفيه فاضلاب بيمارستاني توسط بيوراكتورهاي غشايي (MBR): مطالعه موردي بيمارستان بابل كلينيك

فاضلاب‌هاي بيمارستاني از نقطه نظر دارا بودن ميكروارگانيزم‌هاي بيماريزا، مواد راديو اكتيو و مواد زائد داروئي، فلزات سنگين و غيره از اهميت ويژه‌اي برخوردار هستند و دفع آنها بدون تصفيه به محيط‌زيست مي‌تواند خطرات جدي براي بهداشت همگاني در بر داشته باشد. از جديدترين تكنولوژي‌هاي تصفيه فاضلاب تركيب سيستم‌هاي غشايي و بيولوژيكي است كه از آن جمله مي‌توان به بيوراكتورهاي غشايي اشاره كرد. اصطلاح بيوراكتور غشايي (Membrane Biological Reactor) MBR، تركيبي از فرآيند لجن‌فعال و جداسازي غشايي را بيان مي‌كند. اين تحقيقات بر روي فاضلاب بيمارستاني و با استفاده از پايلوت MBR جهت بررسي ميزان كارايي پايلوت آزمايشگاهي بيوراكتورغشايي در مقايسه با سيستم لجن‌فعال بكار گرفته شده در تصفيه‌خانه بيمارستان جهت حذف تركيبات و آلودگي‌هاي فاضلاب بيمارستاني صورت گرفت. مراحل اجرايي و عملي اين تحقيق با بكارگيري فاضلاب حقيقي و به صورت پيوسته در محل تصفيه‌خانه بيمارستان بابل كلينيك واقع در شهرستان بابل انجام گرفت. پايلوت MBR به فرآيندهاي بيولوژيكي اجازه فعاليت در SRT طولاني (در اين تحقيقات 90 روز) داده و به اين ترتيب غلظت MLSS در تانك هوادهي به بالاي 7000 ميلي‌گرم در ليتر افزايش يافت. ميزان حذف 95-92 درصد از BOD و COD و كارايي نيتريفيكاسيون 90 درصد توسط آزمايشات گوناگون بدست آمد و ميزان حذف كدورت بيش از 99 درصد بوده است. در مورد اين سيستم‌ مي‌توان به عدم دفع لجن در طول دوره آزمايشات، عدم شستشوي شيميايي غشاها و همچنين كيفيت تقريبا ثابت پساب خروجي اشاره كرد.