بررسي و مقايسه استفاده از انرژي هاي نو در جهت تكريم محيط زيست و توسعه پايدار

توسعه صنعتي با همه خدماتي كه به جامعه جهاني عرضه نموده ، خسارت هاي جبران ناپذير را نيز به بشر و محيط او تحميل كرده است . بارزترين خسارت توسعه صنعتي ، تخريب محيط زيست مي باشد . كه در استفاده از سوخت هاي فسيلي رخ داده است . در ايران نيز بيش از 81 % از كل انرژي مصرفي را سوخت هاي فسيلي تامين مي كند، مصرف اين سوخت باعث ايجاد گازهاي سمي و بارش باران اسيدي گرديده و علاوه بر آن افزايش دماي زمين و اثرات زيست محيطي ناشي از آن را به دنبال دارد . با توجه به آنكه ايران در مناطق مناسب براي تابش خورشيدي قرار گرفته ، بكارگيري اين انرژي مشكلات استفاده از سوخت هاي فسيلي را كاهش مي دهد. جايگزيني انرژي هاي جديد از جمله انرژي خورشيدي از ضرورت هاي عصر حاضر ايران محسوب مي گردد كه باعث رشد و شكوفايي اقتصاد ملي است. بدون شك خورشيد مبدا بيشترين انرژي است كه تاكنون بر روي زمين وجود دارد . دودكش خورشيدي يك نمونه نيروگاه خورشيدي است كه در آن با استفاده از انرژي خورشيدي بطور غير مستقيم انرژي الكتريكي توليد مي شود. مساله اصلي در اين مقاله بررسي مشكلات ناشي از بكارگيري انرژيهاي كهنه و يا به عبارتي انرژي ناشي از سوخت فسيلي و هدف اصلي معرفي و پيشنهاد دلايل استفاده از انرژي هاي نو مي باشد . كه نتايج نهايي به صورت نموداري با نرم افزار (Fluent) ارائه مي گردد