طراحي چندهدفي ساختارهاي عصبي-فازي (ANFIS) براي پيش بيني ميزان مصرف منعقد كننده در تصفيه آب

نظر به اهميت روزافزون منابع سطحي در تامين آب شرب، نحوه تصفيه اين گونه آب ها و همچنين لزوم استفاده از مواد شيميايي گوناگون در مراحل مختلف تصفيه، بر آن شديم تا نقش مواد منعقد كننده را كه از عمده ترين مواد مصرفي و هزينه بر در فرايند تصفيه آب مي باشند را مورد بررسي قرار دهيم. يكي از مهمترين قسمت هاي فرايند تصفيه آب، مربوط به ميزان مصرف مواد منعقدكننده در واحد انعقاد و لخته سازي مي باشد. مهمترين روش پايش در فرايند تصفيه آب استفاده از تست جار مي باشد كه براي تعيين نوع و غلظت منعقدكننده مناسب و شرايط بهينه عملي بكار مي رود. اين آزمايش وقت گير و همراه با خطا مي باشد و نمي توان زياد به آن استناد كرد. براي رفع اين مشكل مي توان از محاسبات نرم استفاده كرد. . در اين تحقيق داده هاي آزمايشگاهي از ابتداي سال 1388 تا انتهاي شش ماهه اول سال 1390 پس از جمع آوري و پالايش مورد مطالعه قرار گرفتند. با بهره گيري از سيستم استنتاج فازي – عصبي تطبيقي (ANFIS) و با استفاده از نتايج تجربي به منظور دستيابي به مقدار بهينه مواد منعقد كننده مصرفي در تصفيه خانه رشت يك مدل غيرخطي ارائه مي شود.