حذف بوي بد حاصل از سولفيد هيدروژن در تصفيه خانه فاضلاب

بو كه يكي از شاخص هاي آلودگي هوا مي باشد ممكن است از منابع مختلفي از جمله فاضلاب هاي شهري و صنعتي و زباله ها به وجود آيد. گرچه براي جلوگيري از ناراحتي همسايگان مجاور تصفيه خانه هاي فاضلاب مي توان اين تاسيسات را حتي المقدور دور از مناطق مسكوني احداث كرد، ولي بايد در نظر داشت كه با دور شدن تصفيه خانه طول خط انتقال بيشتر و مساله عفوني شدن فاضلاب و مشكلات ناشي از آن تشديد مي گردد. بنابراين طراحي، اجرا و راهبري تاسيسات فاضلاب شهري در صورتي كه به دليل محدوديتهاي فني و يا رعايت مسائل اقتصادي عفوني شدن فاضلاب و توليد بو اجتناب ناپذير باشد بايد براي تخليه و كنترل بو چاره انديشيد. در اين مقاله سيزده روش مختلف فيزيكي، شيميايي و بيولوژيكي حذف بو از جمله ازن زني، بيوفيلتر و بيواسكرابر آورده شده و همچنين مقايسه اي ميان اين روش ها صورت گرفته كه با توجه به شرايط مي توان بهترين را به كار برد. منابع اصلي توليد بو در تصفيه خانه هاي فاضلاب شامل فاضلاب عفوني حاوي سولفيد هيدروژن و تركيبات بدبوي ديگر، فاضلاب صنعتي تخليه شده در سيستم جمع آوري، آشغال ها و دانه هاي نشسته، تاسيسات دفع لجن، كفاب توليد شده در سطح مخزن ته نشيني اوليه، فرايندهاي تصفيه زيست شناختي حاوي بار آلي بيش از حد، مخزن هاي تغليظ لجن، تاسيسات پردازش و آبگيري لجن، عمليات احتراق گازهاي زايد ، زماني كه دماي احتراق مورد استفاده از دماي بهينه كمتر است، دستگاه هاي لجن سوز، لجن هضم شده موجود در بسترهاي لجن خشك كن يا حوضچه هاي نگهداري لجن مي باشند . مهم ترين بوي توليد شده در تصفيه خانه هاي فاضلاب گاز سولفيد هيدروژن مي باشد كه بوي تخم مرغ گنديده از آن ساطع مي شود. كنترل اين گاز منجر به كنترل ديگر عوامل بوزا شده در نتيجه با حذف و يا كنترل آن مي توان مشكلات بوي توليد شده در تصفيه خانه فاضلاب را برطرف نمود. هدف از اين تحقيق جمع آوري روش هاي مختلف حذف بو مي باشد كه با در نظر گرفتن مزايا و معايب هر كدام از اين آنها مي توان در شرايط موجود بهترين روش را جهت حذف بو انتخاب نمود.