پيش بيني ميزان مصرف كمك منعقد كننده (پلي الكتروليت) در واحد مقسم فرآيند تصفيه آب با استفاده از شبكه عصبي

امروزه در فرايند تصفيه آب فيلتراسيونو كلرزني اصلي ترين روشهاي تصفيه شيمييايي آب به شمار مي روند. همچنين به منظور تصفيه فيزيكي ازكمك منعقدكننده ها استفاده مي شود. يكي از هزينه هاي مهم تصفيه خانه ها تامين هزينه مواد شيميايي مورداستفاده در فرآيند انعقاد و لخته سازي مي باشد. لذا بايدكمك منعقد كننده اي براي اين فرآيند انتخاب كرد كه داراي حداقل هزينه باشد و مصرف نامناسب آن باعث كاهش كيفيت آب مصرف شده مي شود.مقدار اين مواد به پارامترهايي مانند دما و pH و دبي آب خام و مقدار ذزات معلق در آب بستگي دارد.و توسط jar test مشخص مي شوند اما اين آزمايشات وقت گير هستند ومقدار بهينه مواد را به دست نمي دهند .بنابر اين مي توان از نتايج داده هاي تجربي براي ارائه يك مدل جهت تعيين مقدار بهينه مواد منعقد كننده مصرفي در تصفيه آب استفاده كرد. در اين مقاله يك مدل غير خطي با بهره گيري از شبكه عصبي و روش SNEمبتني بر داده هاي عددي جهت مدلسازي مقداركمكد منعقد كننده مصرفي در تصفيه خانه بزرگ آب رشت ارائه شده است.