ارزيابي شرايط رويشگاهي گونه درختي زربين (Cupressus sempervirens. L. var. horizontalis) در زاگرس (مطالعه موردي: تنگ سولك–كهگيلويه و بوير احمد

منطقه تنگه سولك يكي از رويشگاههاي طبيعي سرو زربين است. گونه سرو زربين در مقايسه با بلوط ايراني در زاگرس داراي پراكنش كمتري بوده ولي به دليل پراكنش كم سوزني برگان در ايران وجود آن در اين منطقه از زاگرس بسيار حايز اهميت است و تعداد و رشد اين گونه در ناحيه مورد مطالعه قابل ملاحظه است. شهرستان بهمئي در جنوب غرب ايران و جنوب استان كهگيلويه و بويراحمد واقع گرديده است . اين جنگل داراي مساحتي معادل 1000 هكتار مي باشد. اشكوب فوقاني اين جامعه زربين و اشكوب پاييني را درختان بلوط تشكيل مي دهد. در اين مطالعه، متوسط ارتفاع از سطح دريا، شرايط اقليمي اين رويشگاه و همچنين شرايط ادافيك رويشگاه مورد بررسي قرار گرفتند. در پايان بايد خاطر نشان كرد كه به دليل اينكه در ايران گونه هاي سوزني برگ بومي خيلي كم هستند و اين معدود گونه هاي موجود داراي پراكنش مناسب نمي باشند و اين ناحيه جهت پرورش سرو زربين داراي توان اكولوژيكي بالايي است، بايد هر چه سريعتر به فكر راهكار مناسبي جهت حفظ ،احياء و توسعه اين منابع جنگلي كمياب باشيم.