مكانيابي بهينه چاهك هاي پايش آلودگي آب زيرزميني و تعيين تعداد بهينه آنها به كمك مدل هاي رفع اختلاف

مدلهاي رفع اختلاف درمديريت كمي و كيفي منابع آب زيرزميني كه درآن تصميم گيرندگان و تاثيرپذيران متعدد با اهداف و مطلوبيت هاي متفاوتي وجود دارند از اهميت ويژه اي برخوردار مي باشند دراين مقاله با تلفيق مدل شبيه سازي كمي و كيفي اب زيرزميني ويك مدل بهينه سازي چندهدفه منحني تبادل بين اهداف كمي و كيفي تدوين گرديد براي تحليل داده هاي حاصل از اين سيستم پايش عدم قطعيت هاي موجود با استفاده از تحليل مونت كارلو درالگوريتم ژنتيك چندهدفه NSGA-II تدوين شده است درنظر گرفته شده است با توجه به اينكه درطراحي سيستم هاي پايش منابع آب اهداف متفاوت و معمولا متضادي مطرح است به منظور درنظر گرفتن تعارضات ممكن درتعيين تعداد چاهك هاي پايش از مدل هاي رفع اختلاف Kalai-Smorodinsky وNon- symmetric Nash وNon-symmetric area monotonic Equal-loss استفاده شده است كاربرد مدل پيشنهادي در بخشي از مخازن نفتي موجود در منطقه پالايشگاه تهران مبين كارايي مدل درتعيين تعداد و محل چاهك هاي پايش بهينه مي باشد.