مدل هاي شبيه سازي و رويكرد ان ها در تصميم گيري هاي مديريتي

ديدگاه جدايي ناپذير تصميم گيري و مديريت يك الگوي كاملا اشكار و قابل قبول است، و دامنه اين مبحث از چنان وسعت و هماهنگي برخوردار است كه حتي مي توان تصميم گيري و مديريت را مترادف هم دانست. تصميم گيري براي استفاده كارا از نيروي انساني ، تجهيزات و ديگر منابع انساني براي هر مديري ، امري ضروري است. از اين رو ، يك مدير هميشه به دنبال كسب بهره وري بيشتر از امكانات و منابع خود براي دستيابي به اهداف برنامه ريزي شده خويش مي باشد. شبيه سازي مي تواند به عنوان يكي از تكنيك هاي موثر و پرقدرت مديران امروزي مورد استفاده قرار گيرد . شبيه سازي تقليدي از عملكرد يا سيستم واقعي با گذشت زمان است كه گذشته از اينكه با دست يا به وسيله كامپيوتر انجام مي شود، به ايجاد ساخت تاريخچه سيستم و بررسي ان به منظور دستيابي به نتيجه گيري هايي در مورد عملكرد سيستم واقعي مربوط مي شود. در اين مقاله شبكه هاي عصبي به عنوان مدل هاي شبيه سازي مدنظر قرار گرفته، شبكه هاي عصبي معرفي، مهمترين ان ها ، جايگاه و توضيح درباره روند عملكرد ان ها اشاره شده است و در ادامه مقاله به سمت توضيحات شبكه عصبي مصنوعي ANN و TDNN و دلايل ارزشمندي ان ها پيش خواهد رفت.