نقش مطالعات زمين شناسي مهندسي و ژئوتكنيك درتونلسازي مكانيزه در شرايط دشوار زمين شناسي

با افزايش نيازهاي جوامع بشري به ابرسازه هاي مهندسي تقاضا براي ساخت سازه هاي زيرزميني بزرگ مانند تونلهاي بلند انتقال آبهاي بين حوزه اي ، تونلهاي جاده اي و ريلي طويل، تونلهاي جمع آوري آبهاي سطحي و ... در زمينهاي نامناسب نيز رو به افزايش است اگرچه پيشرفت تكنولوژي و افزايش دانش تونلسازي سبب شده است روشهاي نوين و كارآمدي براي حفر تونلها و فضاهاي زيرزميني بزرگ حتي در شرايط نامناسب زمين شاسي ابداع شود اما همواره دستيابي به اطلاعات مناسب از شرايط زمين پيش روي تونل عامل اصلي در موفقيت ساخت سازه هاي زيرزميني در شرايط دشوار زمين شناسي خواهد بود بديهي است انتخاب روش اجرا و ماشين مناسب و همچنين پيش بيني راه كاري مناسب براي گذر از شرايط دشوار منوط به انجام مطالعات زمين شناسي مهندسي و ژئوتكنيك در زمان مناسب و با كميت و كيفيت مناسب مي باشد.