استفاده از نانوذرات براي حفاظت لوله هاي بتني در مقابل خوردگي ميكروبي

خوردگي ميكروبي در سيستم هاي بتني انتقال فاضلاب در زمره ي متعارف ترين فرايندهاي تخريبي گزارش شده است. به عنوان مثال درلس آنجلس و فلاندرس (شهري در بلژيك) خسارات ناشي از خوردگي ميكروبي ميليون ها دلار در سال تخمين زده شده است. با توجه به كمبود سيستم هاي نوين فاضلاب در ايران و احداث سيستم هاي نوين و مسائل مربوط به آن، نياز است كه به روش هاي مقابله با خوردگي توجه شود. خوردگي ميكروبي به واكنش هاي شيميايي بين محصولات هيدراتاسيون و اسيد سولفوريك توليد شدهي ناشي از فعاليت بيولوژيكي اتلاق مي شود كه خواص سيمان را تغيير داده و منجر به تخريب بتن و كاهش مقاومت و در نهايت گسيخته شدن سازه ميگردد. خوردگي ميكروبي اغلب به وسيلهي دو باكتري موجود در فاضلاب هاي بهداشتي، شامل باكتري كاهندهي سولفاتDesulfovibrio Desulfubricans وباكتري اكسيد كنندهي سولفاتThiobacillus Thiooxidans ايجاد مي شود. جمله روش هاي مقابله با خوردگي ميكروبي مي توان به تزريق اكسيژن در فاضلاب، افزودن نمك هاي آهن و روي به آن، پوشاندن سطح داخلي لوله با پلي اورتان، اسپري كردن مخلوط مواد ضد ميكروبي و اپوكسي و گروت سيماني بر سطح داخلي لوله، پوشش دادن با مخلوطي از نمك فلزات سنگين و اپوكسي و روش نوين پوشش سطح داخلي با نانو رسوب هاي الكتروكينتيك اشاره كرد. در اين روش بمانند آبكاري فلزات در صنعت، سطح داخلي بتن و حفراتش را با اكسيد فلزاتي مانند مس، روي و نقره پر مي كنند. در اين مقاله ضمن بررسي مختصر روشهاي مختلف مقابله با خوردگي ميكروبي، به روش نوين پوشش دهي با نانو ذرات اكسيد فلزي، توجه ويژهاي شده است