نوردرمعماري ايراني - اسلامي

در مواجهه با آثار هنراسلامي مشاهده مي كنيم نور به گونه اي متفاوت از ديگر آثار هنري ارائه شده در طول تاريخ هنر جهان, خلق شده است و اگر دست به اديان علم و ادب و فرهنگ ايران ببريم متوجه مي شويم كه نور هم, تصحيح كننده ي تصويرهايي است از جهاني كه مي آييم در ديده ي ما نگاشته مي شود و هم, پاك كننده ي پنداشت هايي كه در پي نور همانند داده هايي كه متفق اند, بر جهان انديشه ي آدمي در مي آيند.بنابراين موضوعات مورد بررسي در اين مقوله همچون: ماهيت فيزيكي نور،نور در عالم معاني,نور در گستره زيبايي شناسي,نور در گستره ي تغزل و پوئتيك,نور در گستره ي روزمره, نور در گستره ي يافته ها و داده هاي تكنولوژي سبب شده تا بيشترين جنبه هاي تاثير گذاري نور در معماري ايراني- اسلامي آشكار شود. با بررسي همه ي موارد گفته شده و با استناد بر منابع كتابخانه اي اين نتيجه حاصل شده است كه جايگاه سمبليك و ارزش محتوايي نور به مراتب بيشتر است, حتي برخي محققان اين رويكرد نمادين و پرداختن معنوي هنرمند به نور را در سطح بالاترين مراتب سلوك معنوي قرار مي دهند پس نور در تجلي خود در معماري ايراني-اسلامي همچون نمادي از وجود و عقل الهي مي باشد يعني ساطع از عالم بالاست كه اكسير معرفت, قدرت و فضيلت مي باشد, بنابراين نور, خود معرف نوعي از معماري است كه هويت معماري ايراني-اسلامي را احيا مي كند.