هويت شهرآينده بارويكرد طراحي شهري زمينه گرا نمونه موردي شهربابل

مبحث هويت همواره موضوعي قابل تامل درحوزه طراحي شهري بوده اند درمعماري معنايي جايگاه ويژه براي خاطره جمعي كه ريشه درفرهنگ و هويت هرجامعه دارد درنظر گرفته ميشود ازانجايي كه وجود فضاهايي براي ديدارواجتماع مردم همبستگي اجتماعي حفظ فرهنگ و انتقال آن به نسلهاي اينده جز لاينفك هرفضاي با هويت مي باشد ضرورت پرداختن به آنها درنظري پردازي ها و طراحي ها امري اجتناب ناپذير است اكثربناهاي جديد بدون ارتباط و ناهماهنگ با بوم خود ايجاد شده اند لذا نبايد به سادگي پذيراي يك معماري وارداتي با سبك غربي بود و بايد كوشيد تا فرهنگ بومي را درروند ناگزير مدرنيزاسيون وارد كردكه يكي ازراه حلها اتخاذ رويكرد طراحي زمينه گرا و همچنين بالا بردن سطح فرهنگي افكار عمومي جامعه است تا ارزش ها و فرهنگ غني و اصيل ايراني را به ايشان ياداوري كرد روش پژوهش حاضر ازنظر هدف كاربردي و توصيفي تحليلي مي باشد مطالعات نمونه ي موردي شهربابل با برداشت هاي محلي مبتني برروش مشاهده ي توام با تبادل نظر انجام گرفته است