مكان يابي جايگاه هاي سوخت رساني با استفاده از مدل برنامه ريزي رياضي

يكي از عمده ترين گامها در طراحي ساخت را جايگاه هاي سوخت رساني، تعيين تعداد و محل پمپ بنزين هاي مورد نياز است. هدف اين پژوهش مشخص نمودن موقعيت هاي مناسب جهت احداث ايستگاه هاي پمپ بنزين در قالب استفاده از يك مدل برنامه ريزي رياضي مي ابشد. بطوريكه با حداقل تعداد پمپ بنزين، امكان حداكثر پوشش دهي در سطح محدوده مطالعاتي فراهم آيد. از اين رو براي بررسي ميزان پوشش و خدمت رساني پمپ بنزين ها از شاخصي با عنوان شاخص تقاضا استفاده شده اس اين شاخص كه معرف تعداد وسايل نقليه موجود در نواحي ترافيكي محدوده مطالعاتي مي باشد، ميزان استعداد بالقوه نواحي ترافيكي را براي احداث پمپ بنزين نشان ميدهد. در ادامه از بدست آورد تعداد جايگاه هاي سوخت مورد نياز بر مبناي مقايسه بين حجم و عرصه و تقاضاي سوخت، مدل ارائه شده توسط نرم افزار (LINGO) مورد تحليل قرار گرفته است. در نهايت با توجه به نتايج خروجي، نواحي انتاب شده براي احداق پمپ بنزين كه توسط مدل برنامه ريزي رياضي بدست آمده اند، بر پايه شاخص حداكثر ميزان خدمت دهي به منظور ساخت، اولويت بندي شده اند.