پيش بيني سرعت عملكردي در بخشهاي مستقيم راههاي كوهستاني دو خطه بين شهري

سرعت وسايل نقليه به عنوان يكي از مهمترين و پيچيده ترين عواملي كه راننده در انتخاب مناسب آن به راحتي دچار خطا ميشود، قلمداد مي گردد. طبق آمارهاي بدست آمده در ايران در حدود 25 تا 40 درصد تصادفات جاده اي در اثر سرعت نامناسب وسايل نقليه روي مي دهند. به طور خلاصه يكي از مهمترين دلايل ايجاد چنين مشكلاتي، وجود ناسازگاري بين شرايط مسير و انتظارات راننده است. امروزه محققين به ارائه روشهايي براي افزايش سازگاري در طرح تمايل زيادي پيدا كرده اند. در اين ميان سرعت هم به عنوان ملاك طراحي و هم به عنوان ابزاري جهت ايجاد سازگاري و هم به عنوان معيار عملكردي در ارزيابي سازگاري در طرحها، از نقش مهمي برخوردار است. امروزه تمايل زيادي در مورد مطالعه در خصوص نحوه انتخاب سرعت توسط رانندگان با توجه به شرايط مسير وجود دارد. چراكه شناسايي مجموعه عوامل تاثير گذار و ميزان تاثير هر يك از عوامل بر انتخاب سرعت رانندگان، باعث افزايش قدرت طراحان در طراحي مسير سازگار خواهد شد. در اين تحقيق كوشش خواهد شد كه با استفاده از نتايج مطالعه ميداني و بررسي شرايط انتخاب سرعت در راههاي دو خطه، نحوه انتخاب سرعت رانندگان بر اساس عوامل طرح هندسي راه از طريق مدلهاي رگرسيوني، بيان گردد.