الگوريتم ژنتيك اصلاح شده در بهينه يابي اندازه، شكل و توپولوژي خرپاها

در اين مقاله از الگوريتم ژنتيك در بهينه يابي سطح مقطع، شكل و توپولوژي خرپاها استفاده شده است.تعداد، محل، نحوه ارتباط گرهها وسطح مقطع اعضاء متغيرهاي طراحي مساله هستند. تابع هدف وزن سازه است. روند كدينگ و كدگشائي به گونه اي انجام شده كه زمان لازم براي اين بخش به حداقل ممكن كاهش يابد. امتياز دهي، تعيين برازندگي و تكنيك انتخاب به منظور افزايش سرعت الگوريتم اصلاح شده است. مزاياو معايب الگوريتم ارائه شده است. نتايج بدست آمده از الگوريتم اخير حكايت از برتري رهيافت جديد دارد.