تاثيرات اندركنش خاك و سازه بر پاسخ ديناميكي سازههاي جداسازي شده لرزهاي

استفاده از جداسازي لرزه اي به منظور ارتقا مشخصات لرزهاي سازهها و در نتيجه كاهش آسيبپذيري لرزهاي ساختمانها در چند سال اخير بطورچشمگيري افزايش يافته است. از اهداف اصلي جداسازي لرزهاي ميتوان به افزايش قابليت جذب انرژي و كاهش پاسخهاي سازه اشاره كرد. اينويژگيها با درنظر گرفتن اندركنش خاك و سازه تغيير ميكند. در حالت كلي اندركنش بين خاك و سازه منجر به كاهش فركانس غالب پاسخ وتغيير در ميزان انرژي مستهلك شده ميشود. بنابراين، اندركنش خاك و سازه مي تواند نقش مهمي را در پاسخ لرزهاي سازه ايفا كند، با اينحال اين اثرات اغلب در پاسخ لرزهاي ساختمانها لحاظ نميشود و تكيه گاه سازه بصورت صلب مدل مي شود. نتايج مطالعات نشان داده است كه اثرات اندركنش خاك و سازه در سازههاي كوتاه و سبك كه بر خاكهاي نرم قرار دارند چشمگير است. با توجه به اهميت موضوع عليالخصوص درسازههاي جدسازي شده، سعي شده است تا با مطالعه و جمع بندي مقالات ارائه شده در اين رابطه، اثرات اندركنش خاك و سازه بر رفتار سازه هاي جداسازي شده بررسي شود