بهينهسازي بر اساس قيد قابليت اعتماد شاهتير پل

تحليل، طراحي و بهينهساز سازهها مبتني بر نظريهي قابليت اعتماد موضوعي است كه اخيرا به طور جدي مورد توجه قرار گرفته است. علت اين توجه طبيعت تصادفي پارمترهاي سازهاي از قبيل خواص مصالح، بارهاي خارجي، ابعاد هندسي و غيره مي باشد. به كمك نظريهي قابليت اعتمادميتوان عدم قطعيت هاي ناشي از طبيعت آماري پارمترهاي سازهاي را به صورت روابط رياضي درآورده و ملاحظات ايمني و عملكرد را به طوركمي وارد روند طراحي نمود. استفاده از اين نظريه طراحان را قادر ميسازد تا تمهيدات احتمال انديشانهي طراحي را جايگزين و يا مكمل قوانين يقين انديشانهي آييننامهاي نمايند. در بهينهيابي يقين انديشانهي سازهها، ضوابط آييننامهاي ضريب اطمينان كافي براي جلوگيري از هرگونه خرابي سازه فراهم مينمايند. اما در بهينهيابي احتمال انديشانهي سازهها با پارامترهايي از قبيل بار و مقاومت به صورت متغيرهاي تصادفي رفتار ميشود. در اين حالت احتمال خرابي به صورت تابع هدف يا بخشي از آن و يا به عنوان محدوديت مورد استفاده قرار ميگيرد كه بسته به نظر طراح فرمول بنديهاي متعددي ميتوان مطرحنمود. يكي از اين فرمولبنديها، به صورت كمينه سازي وزن ، تحت محدوديت قابليت اعتماد اعضاي سازه بيان مي شود. در اين پژوهش، بهينهيابي و كمينهسازي وزن ، تحت محدوديت قابليت اعتماد اعضاي سازه انجام شده است. با توجه به طبيعت آماري پارامترهاي سازه اي، بهينه سازي بر اساس نظريه قابليت اعتماد ميتواند روش مناسب در جهت بهينه سازي شاه تير پل توأم با ايمني و اطمينان، بدون اعمال ضرايب اطمينان باشد.