بررسي پارامترهاي مؤثر بر آبگذري سرريزهاي نيلوفري

سرريزهاي نيلوفري شامل سه قسمت اصلي تاج، شفت و يك مجرا يا تونل افقي يا تقريباً افقي مي باشند. جريان در اين سازه ها از روي تاج عبور كرده وپس از گذر از يك شفت قائم به سمت پايين دست تونل جريان مي يابد. اين سرريزها جهت انتقال آب از مخزن به پايين دست در داخل مخزن تعبيه مي شوند و معمولاً در سدهايي كه بر روي توپوگرافي هايي با دره هاي باريك و در شرايطي كه امكان اتصال آنها به يك تونل پايين دست موجود باشد استفاده مي شوند. ميزان آبگذري اين سرريزها به هندسه تاج سرريز، محل قرارگيري اين سرريز در داخل مخزن نسبت با تاج سد، هد آب، سرعت وروديجريان در داخل تاج، وجود و عدم وجود سيستمهاي استهلاك انرژي مانند گرداب شكنها و پروفيل شفت سرريزو شيب تونل تحتاني بستگي دارد. جهت بررسي ديگر عوامل مؤثر در آبگذري سرريزهاي نيلوفري آزمايشهايي بر روي مدل فيزيكي سرريز نيلوفري سدهاي البرز و پانزده خرداد و تهم انجام گرفت. بررسي نتايج نشان داد كه كاهش عمق تقرب، افزايش قطر تاج سرريز و تعبيه گرداب شكن منجر به افزايش آبگذري اين سرريزها مي شود.