بررسي روشهاي مختلف تصميم گيري در شرايط عدم اطمينان براي سرماي هگذاري در شبكه حمل ونقل آسي بديده

پس از وقوع يك بحران گسترده و عظيم مانند زلزله در يك شهر بزرگ و پرجمعيت، حدود خرابيها ، خسارات و تلفات بصورت يكنواخت در شهر توزيع نمي شود بطوريكه بخشهايي كه بافت فرسوده تر و هم چنين تراكم جمعيت بيشتري دار ند دچار تلفات جاني و مالي وخيم تري خواهن د شد .بديهي است كه مسيرهاي شرياني اين مناطق نسبت به ديگر راه هاي شبكه حمل ونقل از اهميت ويژه اي برخورداراست . از سوي ديگر منابع محدود مالي، قلت زمان و كمبود نيروهاي متخصص بازسازي، لزوم استفاده ازيك طرح الوي ت بندي تعمير و مقاوم سازي اعضاي آسيب ديده شبكه حمل ونقل را نشان مي ده د.خرابيهاي گسترده و آسيب هاي وارده به اجزاي سيستم حمل ونقل در هنگام بروز بحران بر روي عملكرد شبكه تاثير منفي بسزايي خواهدگذاشت . در اين راستا به منظور محاسبه اثرات مخرب اعمالي به سيستم مي بايست عناصر بحراني شبكه حمل ونقل را مورد شناسايي قر ار داد . پس از تعيين مولف ه هاي بحراني شبكه، با توجه به وجود منابع مالي محدود، بهين هترين تخصيص سرمايه به منظور مقاوم سازي اجزاي شبكه براي پاسخگويي در شرايط اضطراري انجام مي گردد