ويژگيهاي معنايي سازه معماري

معنا از مهمترين مفاهيم ارتباط محيط ساخته شده و انسان است معنا مفهوم چند بعدي داشته و از يكسو به موضوعات ذهني و از ديگر سو به ويژگيهاي ملموس و عيني يك شي وابسته است در فضاي چند بعدي معماري با ايجاد ايستايي فرم ها ايجاد نظم و هندسه براي پشتيباني از فعاليت و ايجاد زمينه اي براي ارتباط درون و بيرون فضا و به عنوان يك نشانه يا نماد برشكل گيري و ايجاد معنا در مخاطبين اثر مي گذارد و نقش مهمي در ارتباط مخاطب با فضا و حس مكان ايجاد مي نمايد. هماهنگي سازه با معماري از مهمترين عوامل كيفي فضاست در معماري سنتي و كلاسيك قبل ا زمدرن سازه فرم و نظم با هم برپا شده و بصورت يك كليت درك رمز گشايي و معنا مي شده است در حاليكه در معماري مدرن سازه از مفهوم فرم و هندسه منتزع شده و بيشتر به عنوان تامين كننده فرم ها و فعاليت ها مورد توجه قرار ميگيرد و موجب آزادي بيشتر نماها و پلان شده و از اين طريق ليت و تركيب بندي بنا را تحت تاثير قرار ميدهد.