آناليز پايداري استاتيكي استخوان فمور در بدن انسان نزديك ترين شرايط ممكن تكيه گاهي و بارگذاري به حالت طبيعي

آفريده هاي الهي و انساني در جهان هريك داراي سازه خاص خود مي باشند طبيعت براي عناصر جاندار و بيجان كه در آن پديد مي ايد و رشد مي كنند سازه اي را فراهم مي سازد هريك از مخلوقات در دنياي طبيعي خود به منظور نيل به اهدافي كه بوجود مي آيند و جهت ماندگاري خويش بايد شرايط لازم و كافي براي تحقيق اين هدف را داشته باشند اسكلت ساختمان بدن انسان نيز از قاعده فوق تاسي جسته و طراحي آن به گونه اي استكه مي تواند عملكردي منطقي و مناسب جهت پايداري داشته و بارهاي وارده را بصورت نيروهاي قائم به بهترين وجه ممكن تحمل نمايد. با توجه به اينكه فرم از اساسي ترين موضوعات مطروحه در معماري است و سازه در معماري از مسائل بنيادين محسوب مي شود استخوان فمور نيز يك عضو سازه اي موثر در بدن انسان بوده كه فرم آن در بهترين شرايط ساختاري خويش قادر به پاسخگويي به نيروهاي اعمال شده به آن است و لذا از نظر ايستايي حائز اهميت بوده و تكيه گاه آن منحصر بفرد است بدين سبب اين ا ستخوان مي تواند الگوي خوبي جهت طراحي هاي معماري و مدنظر قرارگرفتن تعامل فرم و سازه با يكديگر باشند استخوانهاي فمور بلندترين و به جهت تحمل وزن يا به عبارتي بارهايوارده قوي ترين استخوان هاي بدن انسان مي باشند.