عوامل موثر بر قابليت رمبندگي خاكهاي طبيعي

خاكهاي رمبنده حالتي شبه پايدار داشته و داراي ساختاري باز ميباشند به گونه اي كه مي توانند به حالت فشرد تري برسند. بخشهاي وسيعي از سطح كره زمين و كشور ايران از اين نوع خاك تشكيل شده است. خسارات زياد گزارش شده ناشي از رمبندگي خاك به سازه هاي مهندسي، لزوم توجه بيشتر به اين موضوع را مي طلبد. در اين مقاله به بررسي عامل هاي اساسي موثر بر قابليت رمبندگي نهشته هاي طبيعي و ارائه دسته هاي لازم پرداخته شده است. براي ارزيابي رمبندگي نهشته هاي طبيعي، ابتدا عوامل موثر بيروني و دروني ارائه و تشريح گرديده اند. به منظور ارزيابي كيفي قابليت رمبندگي از شرايط زمين شناسي، خصوصيات ژئوتكنيكي، مشاهدات تاريخچه اي و شرايط محيطي نيز استفاده و مباني روش كيفي براي ارزيابي قابليت رمبندگي پايه گذاري شده است.