مدل سازي پويايي سيستم ها در طراحي و بهره برداري از يك سيستم ذخيره سيكلي

امروزه مديريت جامع منابع آب، با تاكيد بر بهره برداري مشترك با تلفيقي از منابع آبهاي سطحي و زيرزميني، در دستور كار كليه سازمانهاي بهره برداري قرار گرفته است. در بهره برداري قرار گرفته است. در بهره برداري تلفيقي، نيازهاي آبي به وسيله دو منبع سطحي و زيرزميني تامين مي شوند. توسعه بهره برداري از آبهاي زيرزميني در مقايسه با سدسازي داراي مزاياي متعددي بوده و مشكلات به مراتب كمتري دارد. از اين ميان مي توان به هزينه كمرت، عدم وجود مشكل رسوب و تبخير، مشكلات ميفي كمرت، و عدم وجود مشكلات اجتماعي و فرهنگي اشاره نمود. با گسترش سريع فناوري اطلاعات، فضاي جديدي براي توسعه ي ابزارهاي نوين براي تحليل، برنامه ريزي و مديريت سيستم هاي منابع آب و ... فراهم شده است. يكي از اين ابزارها پويايي سيستم است. پويايي سيستم يك روش تحليل موفقيتهايي است كه با زمان تغيير مي كنند. از طرف ديگر نياز به ابزارهاي شبيه سازي كه قابليت وارد نمودن بهره برداري را در فرايند مدلسازي دارا باشد، احساس مي گردد. يكيك از اين ابزارها، روش پويايي سيستم در مدلسازي بهره برداري تلفيقي منابع آب مي باشد كه در مقايسه با روشهاي مرسوم تحليل سيستم، بسيار كاراتر و ساده تر بوده و نياز به توصيف پيچيده ي رياضي سيستم نيز ندارد. از آنجايي كه هدف مدلهاي شبيه سازي شده با روش پويايي سيستم T
S تا كنون به منظور كنترل فرايند بهره برداري موجود بوده در اين تحقيق تلاش شده علاوه بر اين اساس اهداف ذكر شده به منظور وفق پذيري مدل با شرايط واقعي جهت طراحي سيستم نيز استفاده گردد.