ارزيابي عملكرد شبكه حمل و نقل شهري پس از زلزله با استفاده از معيارهاي مكان - مبنا

سنجش كارآمدي عملكرد شبكه حمل و نقل شهري در شرايط پس از وقوع زلزله يي از مهمترين ضرورتهاي مديريت دربحران محسوب مي گردد. مهمترين گام درارزيابي عملكرد شبكه حمل و نقل شهري، انتخاب عوامل سنجش و سپس طي فرايند ارزيابي به منظور مشخص نمودن كارآيي و ياعدم كارآيي شبكه پس از وقوع بحران مي باشد. ارزيابي مي تواند بر پايه معيار هاي مختلفي صورت پذيرد اما عمده اين معيارها درونمايه مكاني يا زماني دارند. معيارهاي مكان – مبنا به عنوان بخشي از شاخصهاي معمول در ارزيابي عملكرد شبكه مي توانند به صورت كنوني يا اصلاح شده مورد استفاده قرار گيرند.
هدف از ارائه اين مقاله معرفي يك معيار مكان – مبنا جديد به منظور سنجش عملرد شبكه اصلي حمل و نقل شهري پس از وقوع زلزله مي باشد. به منظور سنجش كارآمدي اين معيار، شبكه معابر اصلي بخشي از منطقه 2 شهرداري تهران به صورت موردي مطالعه گرديده است. نتايج حاصل شده از كاربرد معيار پيشنهادي به طور مشخصي در توافق با استفاده از ديگر معيارهاي موجود مي باشد.