چگونه مي توان با تكيه بر مسائل فراكالبدي و زمينه گرائي، به الگوهايي تحت عنوان الگوهاي پايداري فرهنگي براي ساخت مسكن رسيد

در گذشته هدف از ايجاد سكونتگاه، ساخت سرپناهي براي مقابله در باربر عوامل جوي و خطرات محيطي و به مرور پاسخگو به فعاليتهاي مرتبط با سكونت، كه با گذشت زمان و تغيير نوع نگاه و رويكرد به مسئله مسكن و توجه به نهادهاي اجتماعي، تفاوت در شيوه زندگي و در نهايت تغيير در نيازهاي سكونتي به منظور تأمين و بهبود آسايش فيزيكي، رواني و ايجاد حس تعلق در ساكنين و به خدمت گرفتن انرژي هاي تجديد پذير محيطي معطوف داشت تا با تبيين الگوها و شاخصه هايي جهت تنظيم شرايط فرهنگي، اجتماعي، محيطي و اقتصادي را در غالب مفاهيم توسعه پايدار در سه بخش پايداري اقليمي- پايداري فرهنگي، اجتماعي و پايداري اقتصادي برنامه ريزي نمايد. عنوان اين مقاله در راستاي پاسخ به پرسش (چگونه مي توان با تكيه بر مسائل فراكالبدي و زمينه گرائي به الگوهايي تحت عنوان الگوهاي پايداري فرهنگي براي ساخت مسكن رسيد) مي باشد، با توجه به ماهيت روش تحقيق به صورت تحليلي و به لحاظ جمع آوري داده ها، روش ميداني و مطالعات كتابخانه اي مد نظر بوده و اهداف پژوهش نيز تطبيق است. در آغاز سعي شده با در نظر گرفتن نياز هاي جامعه هدف به مكان يابي سايتي كه شاخصه هاي پايداري را داشته باشد پرداخته و توجه به مباحث فركالبدي، زمينه گرائي، استفاده از كهن الگوها، عناصر كا لبدي معماري گذشته و در نظر گرفتن الگوهاي رفتاري، عادت اجتماعي و ساختار فرهنگي ساكنان آينده براي ايجاد تعامل و تسهيل هر چه بيشتر روابط اجتماعي (توجه به زندگي جمعي، سنت ها و آداب و رسوم، توجه به اصول پنج گانه معماري ايراني و حريم و محرميت، ا يجاد فضاهاي مشاع، ارتباط ساختمان به ع نوان تك عنصر با ساير عناصر بستر و توجه به سيماي مطلوب شهر) مورد مطالعه و به طراحي مسكن ايراني اسلامي دست يابيم.