بررسي علل اعتشاش هويت در معماري و شهرسازي امروز ايران و ارائه راهكارهاي بهبود وضع آن

فرآيند جهاني شدن به كمك فن آوريهاي نوين و پيشرفته ارتباطي و راهبرد جدايي مكان از فضا و زمان، اين امكان را فراهم آورده كه زندگي اجتماعي در دهكده جهاني شكل بگيرد و توانايي مكان در رابطه با محدود و مقيد كردن روابط اجتماعي و بنابراين گستره ي زندگي اجتماعي بسيار كاهش يابد، در يك چنين جهان بدون مرز، مظاهر مختلف فرهنگي (سنتي و مدرن) به اجبار در كنار يكديگر قرار مي گيرد. از سوي ديگر مدرنيته، ساختارهاي اجتماعي قدرتمندي ايجاد كرده كه همه ي ابعاد هويتي فردي و اجتماعي ما را دگرگون مي كند، اين مكتب نسبتاً نوين، نظامهاي ع ملكردي را در زندگي اجتماعي را غالب مي سازد و با فراگيرتر و پرشتاب تر شدن سرعت جهاني شدن، جهاني از بازارها و شبكه ها و سازمانها استراتژيك تشكيل مي شود كه اغلب با الگوي عقلاني مانند غرايز، قدرت طلبي و محاسبات خدخواهانه اداره شده و نيازي به هويت ندارد. اين نوع تفكر لزوم نقيد به زمينه هاي فكري، فرهنگي، اقليمي، اعتقادي و بومي را از ميان برداشته و سبك بين المللي را تحميل مي كند كه نهايتاً فرهنگ و باورها و شخص اقوام كهن را هدف قرار مي دهد. در اين تحقيق پس از بازشناسي مباني نظري مرتبط با هويت شهر، به بررسي علل و عوامل ايجاد بحران هويت در كالبد شهرهاي امروزمان پرداخته و با واكاوي هويت سيماي شهري معاصر و نظريه هاي مرتبط با آن، به ارائه راهكارهاي اصلاح وضع موجود دست مي يابيم.