بررسي خانه هاي سنتي مناطق گرمسير ايران

با نگاه به مصرف انرژي در زمان حال و مقايسه آن با گذشته، يعني زماني كه سوخت هاي فسيلي و ... به منظور تطبيق هر چه بيشتر فضاي زندگي با شرايط آب و ه وايي در دسترس نبودند مي توان دريافت كه گذشتگان به تنهايي با كنار آمدن با عوامل اقليمي نامناسب به وسيله فنون اقليمي، توانستند محيطي امن همراه با آسايش و آرامش را پديد آورند. اين م وضوع، يعني فراهم آوردن شرايط آساي بدون استفاده از منابع تجديد ناپذير، ناپايداري را در بطن ساخت و سازها گنجاند. امروزه، با رشد روز افزون جمعيت حفظ محط زيست اهميت دو چندان پيدا كرده است. اما متاسفانه استفاده از الگوي مصرف ا نرژي هاي تجديد پذير در ساختمان سازي رو به زوال مي رود و اين مسئله باعث آلودگي هاي زيست محيطي و اتمام منابع سوختي خواهد بود. م عماري پايدار از اين جنبه به ساختمان مي نگرد كه انرژي با حفظ محيط زيست و توسعه پايدار همراه خواهد بود. معماري پايدار از اين جنبه به ساختمان مي نگرد كه انرژي با حفظ محيط زيست و توسعه پايدار همراه و توآم است. مسكن سنتي ايراني نمود كامل هم آوايي محيط و انسان است. م طالعه معماري بومي مناطق در يادآوري اين مهم بسيار كارآمد مي باشد. معماري بومي بوشهر و يزد، كاملاٌ منطبق با شرايط آب و هوايي بوده و نشانگر هويت خاص منطقه خود مي باشند. هدف اصلي اين پژوهش بررسي و تحليل الگوي ساختمان سازي سنتي و مقايسه در دو شهر يزد و بوشهر با دو اقليم متفاوت و گاهاً مشابه (تابش) است كه با بررسي شرايط اقليمي در هر منطقه مي توان دليل تفاوت در عناصر و فضاها را در بافت و در نهايت رسيدن به الگويي مناسب براي طراحان امروزي با در نظر گيري اصول معماري پايدار مي باشد. اين پژوهش، كه با روش كتابخانه اي و تحليل هاي فضايي، مقايسه مطالعات موردي آن به انجام رسيده ا ست، تلاش دارد ضمن معرفي الگو ي خانه سازي سنتي در شهر بوشهر و يزد، نقش و تأثير الگوهاي سنتي و بومي را در ساختمان سازي امروزي براي رسيدن به يك راه حل كه همان اصول رعايت شده در ساختارهي سنتي براي همسازي با اقليم است بررسي نمايد و همچنين پيامدهايي بي توجهي به داشته هاي غني خانه سازي بومي را نشان مي دهد.