بررسي قابليت هاي استاده از مهندسي ارزش در طرح هاي توسعه منابع آب

رشد اقتصادي و در مرتبه اي بالاتر رسيدن به توسعه پايدار با كيفيت انجام پروژه هاي عمراني و ميزان موفقيت آن ها پيوندي ناگسستني دارد. از اين رو موقيت يا عدم توفيق اين پروژه ها به عنوان معيار برجسته اي براي قضاوت در مورد عملكرد بخش هاي اجرايي مورد توجه قرار مي گيرد. مهندسي ارزش يك روش سيستم.ي مبتني بر خلاقيت، كار گروهي و تحليل كاركردهاي يك پروژه در جهت بالا بردن ارزش آن است و ضمن بالا بردن رضايت افراد تحت تاثير پايداري توسعه را نيز تضمين مي نمايد.
از آنجا كه طرح هاي توسعه منابع آب، طرح هاي چند وظيفه اي هستند، در صورتي كه يكي از اين جنبه ها مورد غفلت قرار گيرد، قطعا با شكست مواجه مي شوند. مهندسي ارزش مي تواند جنبه هاي اقتصادي پروژه هاي عمراني و نيز جنبه هاي ديگري را كه به دليل ماهيت كيفي شان به راحتي قابل ورود به بحث ارزشيابي نيستند (همانند مباحث اجتماعي و زيست محيطي) وارد چرخه مقايسه كند و در نتيجه گزينه اي را كه تمامي اين عوامل در آن لحاظ شده است، به اجرا در او.رد. تعريف شاخص ارزش (كه معيار رتبه دهي به گزينه ها در مهندسي ارزش است) به شكل شاخص توسعه پايدار مي تواند در نهايت منجر به انتخاب گيزنه اي شود كه بيشترين سازگاري را با توسعه پايدار دارد. در اين مقاله با استفاده از نمودار تحليل كاركرد به عنوان يكي ازكارآمدترين ابزارهاي كاربردي در مهندسي ارزش، الگوي پياده سازي اين روش در مورد طرح انتقال آب از سولگان به رفسنجان به كار برده شده است.