بررسي ميزان صحت معيار كمي انعطاف پذيري ديافراگم كف در آي ين نامه 2800 ازطريق فرمول خطايابي و پيشنهاد اصلاح اين معيار

صلب يا انعطاف پذير فرض نمودن ديافراگم كف در آناليز سازه ها نقش مهمي را در ميزان نيروي جانبي توزيع شده به اجزا ي باربر قائم ايفا مي كند. عوامل مختلفي از جمله تعداد طبقات، ضخامت دال، نسبت طول به عرض و ميزان بازشو در دال كف، درتعيين ميزان صلبيت ديافراگم تاثير دارند، ليكن تعيين ميزان دقيق سهم هر يك از عوامل فوق در انعطاف پذ يري دي افراگم كاري دشوار است. همچنين صلب فرض نمودن ديافراگم در سازه هاي داراي ديوار برشي بر خلاف سازه هاي بدون ديوار برش ي گاهاً بسيار تاثير گذار است و خطاي قابل توجهي را ايجاد مي نمايد. در مقالات متعددي سعي در تخم ين اي ن مي زان خطاها شده است.آيين نامه هاي لرزه اي جهان نيز در مورد انعطاف پذيري ديافراگم كف ضوابط مختلفي را ارائه نموده اند كه در اي ن مقاله به آنها اشاره خواهد شد. برخي آيين نامه ها نظير FEMA- و 273 UBC-97 ،SEAOC-90، 2800 معيارهاي كمي ويژه2000 GSC و 8 NZS4203-1992 ،EC معيارهاي كيفي ويژه اي را جهت تعيين ميزان انعطاف پذ يري ديافراگم كف ارائه نموده اند. آيين نامه ها در ارائه معيارهاي كمي يك عدد را به عنوان كران بالا انتخاب نموده و هر گاه حدانعطاف پذيري كمتر از اين عدد باشد، آنگاه ديافراگم را صلب تلقي مي نمايند.در اين مقاله سعي شده است تا معيار كمي آيين نامه ها و مخصوصا آيين نامه 2800 از طريق دو فرمول خطايابي مختلف مورد بررسي قرار گيرند. نتايج بدست آمده در اين مقاله نشان مي دهد كه كه بايستي مقدار كران بالا در معيارهاي كمي آيين نامه ها كاهش يافته و مقدار آن در مورد آيين نامه 2800 به نصف كاهش يابد. براساس نتايج بدست آمده ضابطه مربوط به انعطاف پذيري ديافراگم در آيين نامه 2800 اصلاح شده و برخي معيارهاي كيفي نيز به آن افزوده شده است.