مدلسازي عملكرد سيستم گرمايش قرنيزي در يك ساختمان نمونه با جدار نورگذر جنوبي در اقليم تهران

در تحقيق حاضر ميزان اثرگذاري جنس مصالح بكار رفته در ديوار خارجي ساختمان بر روي عملكرد سيستم گرمايش قرنيزي و تأثير اين امر بركاهش دماي آب تغذيه در سيستم مذكور مورد بررسي قرار گرفته است. براي اين منظور، فضاي نمونهاي مطابق با مورد شماره 600 استاندارد اشري (ساختماني با جدار نورگذر جنوبي) و در اقليم شهر تهران به كمك نرم افزار انرژي پلاس شبيه سازي شده است. نتايج حاكي از آن است كهبا بكارگيري عايق هبلكس به جاي ديوار آجري معمولي ميتوان تا ميزان 58 ٪ در مصرف انرژي صرفه جويي نموده و همچنين از مقدار دماي آب تغذيه ورودي به سيستم به ميزان 6 درجه سانتيگراد كاست. بر اين اساس، با عايقكاري مناسب ديوار خارجي، حتي در سردترين روزهاي سال نيز ميتوان با دماي آب تغذيه حدود 57 درجه سانتيگراد، شرايط آسايش حرارتي ساكنان ساختمان را فراهم نمود