تغيير جوهره پايدار ازمعماري بومي گيلان تا فن آوري نانو

هدف از اين تحقيق تغيير جوهره پايدار از معماري بومي گيلان تا فن آوري نانو مي باشد. در اين راستا به معماري بومي گيلان پرداخته شده است. اين معماري توسط نامعمار و همراستا با طبيعت شكل گرفته است. از سوي ديگر به فن آوري نانو پرداخته و اين مورد كه اين فناوري انعكاس ريتم و خود طبيعت است. معماري بومي گيلان بر اساس عوامل و مصالحي بوده كه در طبيعت و بر اساس طبيعت و در كنار طبيعت شكل گرفته و از مواهب و محدوديت هاي اقليمي بهترين استفاده را كرده است. فناوري نانو نيز تاسيسات را به گونه اي به كار مي گيرد كه نياز به حداقل انرژي داشته و حتي آلودگي هاي محيط زيست را نيز دفع مي كنند. به علاوه از انرژي هاي تجديد پذير براي ساخت ساير انرژي ها استفاده مي كنند. با ايجاد تغييردر ساختار مواد به عناصر جديد رسيده و استفاده از آن ها را گسترش داده اند . در معماري بومي نيز با استفاده از انرژي هاي تجديد پذير باد ، خورشيد، جريان هوا و ... نه تنها نياز هاي خود را بر طرف مي كند بلكه به ماشيني خود كار و بدون نياز به انرژي تبديل شده و براي نسل هاي آينده در كنار بهره گيري از تكنولوژي روز تجربياتي بهينه را به ارمغان مي آورد