مقايسه بين همگرايي بخشي از تونل متروي كرج با نتايج حاصل از روش‌هاي عددي

طرح تونل متروي كرج در مسيري به طول 25كيلومتر در حال احداث مي‌باشد. در اين تحقيق قطعه‌اي از مسير تونل به طول 5/2 كيلومتر مورد مطالعه قرار گرفته است. بررسي‌ها و مطالعات ژئوتكنيك در اين بخش از مسير به طور كامل انجام پذيرفته است. اين بررسي‌ها نشان مي‌دهد وضعيت ساختگاه شامل بخش وسيعي از ذرات درشت دانه و ريزدانه مي‌باشد. جهت رسيدن به پارامترهاي فيزيكي و مكانيكي مناسب در اين مطالعات مجموعه‌اي از آزمايش‌هاي آزمايشگاهي و صحرايي انجام گرفته است. تونل مذكور به روش اتريشي جديد در سه مرحله حفاري شده و جهت نگهداري و مراقبت تونل در برابر بارهاي وارده پس از حفاري از cm35 شاتكريت به همراه دو لايه مش و قاب‌هاي فولادي استفاده گرديده است. تونل متروي كرج جزء تونل‌هاي كم‌عمق طبقه‌بندي شده و حداكثر سربار موجود در اين محدوده 10متر مي‌باشد. در ضمن ترافيك سنگيني در آن محدوده در حال تردد مي‌باشد. بنابراين يكي از مسائل مهم در اين پروژه بررسي نشست‌هاي زمين‌، همگرايي تونل و تغيير شكل لايه‌هاي خاك در لحظات مختلف در حين حفاري و پس از اتمام كار مورد نظر قرار گرفته است. جهت كنترل موارد فوق يكسري ابزار‌ شامل همگرايي سنج، كشيدگي سنج و نشست سنج در داخل و بالاي سر تونل نصب گرديده و قرائت‌هاي لازم نيز انجام پذيرفته است. همانطور كه مي‌دانيم اطمينان از صحت انتخاب پارامترهاي مقاومتي خاك به دست آمده از مطالعات ژئوتكنيكي يكي از موضوعات مهم در طرح‌هاي عمراني به خصوص در مقوله تونل‌سازي مي‌‌باشد. همچنين بررسي صحت مدلسازي و آناليز عددي و مقايسه آن با شرايط واقعي جهت بهينه‌سازي طرح داراي اهميت زيادي مي‌باشد. بنابراين در مقايسه نتايج آناليزهاي عددي و تغيير شكل‌هاي اندازه‌گيري شده نتايج بسيار مهمي را به دست مي‌دهد.