مقايسه بين همگرايي بخشي از تونل متروي كرج با نتايج حاصل از روش هاي عددي

طرح تونل متروي كرج در مسيري به طول 25 كيلومتر در حال احداث مي باشد. در اين تحقيق قطعه اي از مسير تونل به طول 2/5 كيلومتر مورد مطالعه قرار گرفته است. بررسي ها و مطالعات ژئوتكنيك در اين بخش از مسير به طور كامل انجام پذيرفته است. اين بررسي ها نشان مي دهد وضعيت ساختگاه شامل بخش وسيعي از درات درشت دانه و ريز دانه مي باشد. جهت رسيدن به پارامترهاي فيزيكي و مكانيكي مناسب در اين مطالعات مجموعه اي از ازمايش هاي آزمايشگاهي و صحرايي انجام گرفته است. تونل مذكور به روش اتربشي جديد در سه مرحله حفاري شده و جهت نگهداري و مراقبت تونل در برابر بارهاي وارده پس از حفاري از 35cm شاتكريت به همراه دو لايه مش و قاب هاي فولادي استفاده گرديده است.
تونل متروي كرج جزء تونل هاي كم عمق طبقه بندي شده و حداكثر سربار در اين محدوده 10 متر مي باشد. در ضمن ترافيك سنگيني در آن محدوده در حال تردد مي باشد. بنابراين يكي از مسائل مهم در اين پروژه بررسي نشست هاي زمين، همگرايي تونل و تغيير شكل لايه هاي خاك در لحظات مختلف در حين حفاري و پس از اتمام كار مورد نظر قرار گرفته است. جهت كنترل موارد فوق يكسري ابزار شامل همگرايي سنج، كشيدگي سنج و نشست سنج در داخل و بالاي سر تونل نصب گرديده و قرائت هاي لازم نيز انجام پذيرفته است.
همانطور كه مي دانيم اطمينان از صحت پارامترهاي مقاومتي خاك به دست آمده از مطالعات ژئوتكنيكي يكي از موضوات مهم در طرح هاي عمراني به خصوص در مقوله تونل سازي مي باشد. همچنين بررسي صحت مدلسازي و آناليز عددي و مقايسه آن با شرايط واقعي جهت بهينه سازي طرح داراي اهميت زيادي مي باشد. بنابراين در مقايسه نتايج آناليزهاي عددي و تغيير شكل هاي اندازه گيري شده نتايج بسيار مهمي را به دست مي دهد.