بهينه‌سازي پارامترهاي مؤثر بر حذف رنگ فاضلاب‌هاي نساجي توسط ضايعات معدني دولوميت

وضع قوانين سخت زيست محيطي، جداسازي آلاينده ها را از پساب هاي صنعتي الزامي نموده است. رو شهاي مختلفي براي تصفيه فاضلاب هاي رنگي مورد استفاده قرار مي گيرند كه بهترين انتخاب در اين ميان به غلظت رنگ در آب و هزينه هاي تصفيه بستگي دارد. در اين تحقيق از دولوميت سوخته ناشي از ضايعات صنايع سنگ، به عنوان يك جاذب ارزا نقيمت براي حذف رنگ استفاده شده است. بمنظور بهينه سازي و بررسي عوامل ، مختلف بر روي ميزان جذب، چهار عامل اصلي: غلظت اوليه رنگ pH، دز جاذب و سرعت اختلاط مورد پژوهش قرار گرفت. آزمايش هاي مورد نياز بر اساس طرح آماري تاگوچي تحليل و بهينه سازي شدند و اثر هر عامل بر روي فرآيند جذب بررسي شد. نتايج نشان مي دهد كه دولوميت سوخته براي حذف رنگ هاي راكتيو، اسيدي و به ويژه ديسپرس از بازدهي بسيار خوبي برخوردار است. در شرايط بهينه، بازدهي حذف رنگ توسط دولوميت سوخته از محلو لهاي حاوي رنگ هاي اسيدي، راكتيو و ديسپرس، به ترتيب 99/55%، 99/36% و 99/99% است.