بررسي قابليت رؤيت به عنوان يك مولفه مهم در ايمني موتورسيكلت

موتور سيكلت وسيله نقليه است كه معمولا ً در تركيب كلي ترافيك كمتر به چشم مي آيد. عمده ترين دلايل اين موضوع كوچك بودن موتورسيكلت، تمايز آن با ويژگي هاي حركتي اتومبيل (مد اصلي حمل نقل)، حركات مارپيچ و.... مي باشد. مجموعه اين عوامل را مي توان با مشخصه اي تحت عنوان قابليت رويت تعريف نمود. قابليت رويت ضعيف موتورسيكلت را مي توان عامل بسياري از تصادفات چند وسيله اي موتورسيكلت دانست. عرض موتورسيكلت در مقايسه با اتومبيل بسيار كم است و به همين دليل در نور روز كمتر از اتومبيل قابل رؤيت مي باشد. در هنگام شب نيز موتورسيكلت به علت داشتن يك چرخ جلو، نسبت به اتومبيل از قابليت رؤيت كمتري برخوردار است و رانندگان اتومبيل به سختي مي توانند فاصله موتور سيكلت و سرعت آن را حدس بزنند. علت بسياري از تصادفات در شب عدم وجود نور كافي و قابليت رؤيت پايين است. اين مساله در مورد موتورسيكلت كه به مراتب از ساير وسايل نقليه كوچك تر و سيستم روشنايي آن نيز به دليل وجود يك چراغ در جلو و عقب، ضعيف تر است، نمود بيشتري دارد و امكان تصادف موتورسيكلت در هنگام شب را بسيار زيادتر مي كند. با اتخاذ تدابير و راهكارهايي كه بتواند قابليت رويت موتورسيكلت را افزايش دهد مي توان سهم اين گروه از تصادفات موتور سيكلت را كاهش داد.بدين منظور مقاله حاضر به بررسي و تشريح مفاهيم مربوط به قابليت رويت پرداخته و ضمن مرور تحقيقاتي كه در اين زمينه صورت گرفته است، اقداماتي را كه مي تواند باعث افزايش قابليت رويت موتورسيكلت و موتورسيكلت ران گردد معرفي و بررسي مي نمايد.