بررسي اثر موقعيت قرارگيري پايه پل استوانه اي بر عمق آبشستگي در قوس رودخانه ها

يكي از مهمترين دلايل تخريب پل ها بخصوص در مواقع سيلابي، آبشكستگي موضعي در اطراف پايه پل مي باشد. از جمله پارامترهاي موثر در طراحي پل ها، آبشكستگي ايجاد شده در اطراف پايه هاي پل در موقعيت هاي مختلف قوس رودخانه ها است. بدين منظور جهت تحقيق در خصوص بررسي عميق آبشكستگي در اطراف پايه پل در قوس رودخانه، آزمايش هائي در يك فلوم آزمايشگاهي با قوس 180 درجه با R/B = 4/7 از نس پلاكسي گلاس انجام پذيرفت. در اين تحقيق با قرار دادن يك پايه استوانه اي به قطر 6 سانتي متر در فلوم فيزيكي در موقعيت هاي صفر، 30، 60، 90، 120، 150 و 160 درجه با دبي هاي 24، 28، 30 و 32 ليتر بر ثانيه و عمق ثابت 12 سانتي متر پديده آبشكستگي حول پايه در حالت آب زلال مورد بررسي قرار گرفت. براي مصالح كف فلوم از ماسه طبيعي با دانه بندي يكنواخت با D50=2mm و ضريب يكنواختي 1/7 استفاده شد. نتايج اين تحقيق نشان مي دهد حداكثر عمق آبشكستگي هنگام نصب پايه استوانه اي در طول قوس متناوب بوده و در موقعيت 60 درجه بيشترين آبشكستگي ايجاد گرديد. همچنين با افزايش دبي جريان در كليه موقعيت ها، عمق آبشكستگي نيزافزايش يافت.