ارزيابي ريسك بهره‌برداري از سيستم تصفيه‌خانه‌هاي شهري

يكي از مهمترين بخش هاي تامين آب در مناطق شهري تصفيه خانه ها هستند. اين تاسيسات به لحاظ محدوديت ظرفيت و همچنين نقش كليدي كه در حفظ سلامت و بهداشت آب قابل تامين دارند، نقش كليدي در امنيت آبي مناطق شهري بازي مي كنند. بدين لحاظ افزايش آمادگي اين سيستم ها جهت مقابله با شرايط بحراني مي تواند تاثير بسزايي در بهبود سيستم تامين آب مناطق شهري داشته باشد. با پيش بيني و يا ارزيابي بهنگام ميزان آمادگي سيستم ها مي توان تصميمات لازمه را در زمان مناسب اتخاذ نموده و بدين ترتيب از خسارات احتمالي ناشي از شرايط بحراني جلوگيري نمود. اولين گام در ارزيابي آمادگي سيستم هاي تصفيه آب شهري تحليل عدم قطعيت پارامترهاي موثر در بهره برداري و در نهايت ميزان ريسك پيامدهاي اضطراري در اين سيستم ها مي باشد. از ميان پارامترهاي موثر در بهره برداري از تصفيه خانه ها مي توان به ميزان جريان ورودي و همچنين ميزان كدورت آب ورودي اشاره نمود. در اين مقاله جهت ارزيابي ريسك، حالات مختلف اضطراري احتمال تركيبي اين دو متغير با استفاده از توابع كوپلا مورد بررسي قرار گرفته است. الگوريتم ارائه شده در مورد يكي از تصفيه خانه تهران به عنوان مطالعه موردي اعمال شده است. با توجه به سطوح ريسك مختلف تعريف شده در بهره برداري از تصفيه خانه مي توان سياست هاي لازم را براي افزايش آمادگي آنها به كار بست.