رابطه هويت فردي و شهرسازي معاصر

شهرمعاصر حتي براي بسياري ازكارشناسان و شهرسازان و معماران هنوز به خوبي وروشني بيان مفهوم و ساختار نشده است آنقدر پيچيدگي هاي شهري و معضلات آن و نيز برخورد يا تقابل عوامل بسيارگسترده شهري زياد است كه حل حتي قسمتي از اين مشكلات بنوعي درشهرمعاصر يك پيروزي و موفقيت بزرگ محسوب ميشود تاحل همه انها كه يك آرمان بزرگ و به نظر دست نيافتني است درواقع شهري ايده ال كه بدون مشكل باشد يك مدينه فاضله و آرمان شهر محسوب ميگردد شهرنشيني آن قدر به موضوعاتي نظير سرعت وصنعتي شدن درگيرشده كه به موضوعاتي نظير اعتقادات و اداب و سنن بي توجه شده است درحاليكه درجوامع سنتي روابط اجتماعي به هم نزديكتر بوده و اعتقادات مردم بيشتر افراد همديگر را مي شناختندو روابط اجتماعي براساس اشنايي هاي درازمدت بوجود مي آمد دراين مقاله سعي گرديده است تا با نقد هويت انسان چه به عنوان يك فرد و چه بصورت جمعي و درميان جامعه و بيان بعضي از معضلاتي كه نتيجه ناديده گرفتن ابعادمختلف هويتي او مي گردند به تحليلي از ديد معماري و شهرسازي و نيز روانشناسي و جامعه شناسي پرداخته گردد.