جايگاه امروز معماري ايران مكاتب مصاديق

معماري معاصر ايران هنوز در سردرگمي ميان برداشت سطحي از نگاهي حسرت آميز به گذشته تا فريفتگي به الگوهاي غربي به سرميبرد و معمار امروز ايران دردستيابي به جوهره بنيادين معماري كشور با چالشهاي فراواني روبروست معماري گذشته اين كشور كه همواره با تكيه برخلاقيت و خصايص پايدار از جايگاهي ويژه برخوردار بود درعصر حاضر دراثر مواجهه با پديده هاي گوناگون نظير سياست هاي استعماري و سرازيرشدن ثروت هاي نفتي بدون دارا بودن پشتوانه مديريتي لازم و با دلباختگي به مظاهر تمدن تازه صنعتي شده غربي از حقيقت فاصله گرفته و صورتي تصنعي و تنزلي پيدا نموده است دست يافتن معماري به جايگاهي جهاني تنها مي تواند به تبع نگاهي ژرف و يافتن ريشه هاي اين فرهنگ حاصل آيد معماري با جامعيت خاص خويش به كليه اصول ريشه دار در نهاد آدمي توجه داشته و آنها را دردرون خود پرورانده و آن را در قالب كالبد به معرض تجربه استفاده كنندگان مي گذارد اصولي نظير عدالت آزادي اصالت و ارج نهادن به پيشرفت و توسعه م يتواند از طريق معماري در فرهنگ مردم رسوخ نمايد. دراين مقاله سعي شده است تا با بررسي ساده اي از معماري امروز ايران درجهت حصول زباني مشترك براي آن گامي برداشته شود.