تاثيرات اندركنش خاك و سازه برپاسخ ديناميكي سازه هاي جداسازي شده لرزه اي

استفاده از جداسازي لرزه اي به منظور ارتقا مشخصات لرزه اي سازه ها و درنتيجه كاهش آسيب پذيري لرزه اي ساختمان هادرچندسال اخير بطور چشمگيري افزايش يافته است از اهداف اصلي جداسازي لرزه اي مي توان به افزايش قابليت جذب انرژي و افزايش انعطاف پذيري درتراز جداسازي اشاره كرد اين دو ويژگي با درنظرگرفتن اندركنش خاك و سازه تغيير مي كند درحالت كلي اندركنش بين خاك و سازه منجر به كاهش فركانس غالب پاسخ و تغيير درميزان انرژي مستهلك شده مي شود بنابراين اندركنش خاك و سازه مي تواند نقش مهمي را در پاسخ لرزه اي سازه ايفا كند با اين حال اين اثرات اغلب درپاسخ لرزه اي ساختمان ها لحاظ نمي شود و تكيه گاه سازه بصورت صلب مدل مي شود درصورتيكه فرض تكيه گاه صلب تنها براي سازه هايي كه برروي بستر سنگي يا خاك با سختي بالا قرار دارند صدق مي كند نتايج مطالعات نشان داده است كه اثرات اندركنش خاك و سازه درسازه هاي كوتاه و سبك كه برخاكهاي نرم قراردارند چشمگير است با توجه به اهميت موضوع علي الخصوص درسازه هاي جداسازي شده سعي شده است تا با مطالعه و جمع بندي مقالات ارايه شده دراين رابطه اثرات اندركنش خاك و سازه بررفتار سازه هاي جداسازي شده بررسي شود.