بررسي مسجد دانشگاه تهران از لحاظ علم ارگونومي

عامل اصلي وحدت و هماهنگي معماري گذشته ايران درگرايش و اعتقادات مذهبي نهفته بوده است هيچ هنر قدسي درعلم وجود انسان را ناديده نگرفته ودرتمام آنها ضمن آنكه خدا محور تمام امور است اما اين انسان است كه كانونتوجهات و مخاطب قرارميگيرد دراين معماري است كه مسجد مقدس مي شود و تعامل آن با انسان ارزش به حساب مي آيد وقتي كه يك مسجد دردانشگاه ساخته مي شود اين ضرورت و اهميت دو چندان مي شود دراين مقاله مسجد دانشگاه تهران از ديدگاه علم ارگونومي مهندسي عوامل انساني بررسي مي شود روش تحقيق اين مقاله كيفي بوده و جمع آوري اطلاعات بصورت پيمايشي بودها ست ضرورت اين تحقيق بدان سبب است كه اين مسجد در تمام ايام سال درحال خدمات رساني به اساتيد و دانشجويان و كاركنان دانشگاه مي باشد و توجه به مهندسي عوامل انساني دراني م حيط علمي موجب ايجاد تمركز و آرامش پژوهندگان علم در طي مدت زماني كه درآن هستند خواهد شد.