پدافند غير عامل همسو با مديريت بحران در مقابله با شرايط اضطراري

گسترش شهر و شهرنشيني و افزايش تدريجي تعداد شهرهاي بزرگ در جهان به خصوص در كشورهاي در حال توسعه و از جمله ايران از يك طرف و رشد شهرها ، تمركز و تجمع جمعيت و افزايش بازگزاري هاي محيطي و افتصادي بر بستر آنها از طرف ديگر ، ضمن توجه بيشتر به شهرها منجر به پذيرش نقش ها و عملكردهاي متعدد شده است. يكي از موضوعاتي كه بيشتر شهرهاي بزرگ جهان با ان دست به گريبان هستند موضوع حوادث طبيعي است. با توجه به ماهيت غير مترقبه بودن غالب حوادث طبيعي و لزوم اتخاذ سريع و صحيح تصميم ها و اجراي عمليات ، مباني نظري و بنيادي دانشي را تحت عنوان مديريت بحران به وجود آورده است. اين دانش به مجموعه فعاليت هايي اتلاق مي شود كه قبل ، بعد و هنگام وقوع بحران كاهش اثرات اين حوادث و كاهش آسيب پذيري انجام گيرد. اين موضوع ارتباط خاصي با مباحث برنامه ريزي شهري و مديريت شهري و جغرافيا دارد. با بكارگيري اصول و ضوابط شهرسازي و تبيين مفاهيم موجود در اين دانش مانند فرم ، بافت و ساخت شهر ، كاربري اراضي شهري ، شبكه هاي ارتباطي و زير ساخت هاي شهري و غيره مي توانيم تا حد زيادي اثرات و تبعات ناشي از حوادث طبيعي را كاهش دهيم . گستره جغرافيايي ايران از نظر احتمال وقوع اين حوادث به ويژه زلزله از آسيب پذيرترين بخش هاي كره زمين است كه هر ساله وقوع اين حوادث موجب خسارت هاي جاني و مالي فراوان مي شود. و گستره هاي شهري نيز همواره تحربه تلخي از بروز اين گونه بلايا داشته اند و بنظر مي رسد انجام برنامه ريزي خاص جهت مصون سازي هر چه بيشتر فضاهاي شهري ضرورت دارد. شهرها به دليل تمركز جمعيت و سرمايه گذاريهاي اقتصادي به شد اسيب مي بينند و اين فضاها از آغاز تشكيل خود فرم و ساختار خاصي جهت رشد انتخاب نموده و در گذر زمان نيز گسترش يافته اند. دانش شهرسازي با تكيه بر داده هاي جغرافيايي Geographical Data مي تواند با تبيين اصول و مفاهيم خود و با استفاده از اين داده ها اصول مديريتي لازم جهت كاهش آسيب پذيري شهرها در برابر اين حوادث را به اجرا درآورند.