اثر ضريب ترك خوردگي ديوارهاي برشي بر روي تحليل و طراحي سازههاي بتني

طبق استاندارد 2800 و آيين نامه آبا لازم است در تحليل سازههاي بتني از ممان اينرسي مقطعهاي ترك خورده استفاده نمود . توصيه دو مرجع فوق در اين خصوص آن است كه براي تيرها Ig 0.35 براي ستونها Ig 0.7و براي ديوارها Ig 0.35 يا Ig 0.7 نسبت به ميزان ترك خوردگي آنها منظور گردد. منظور از Ig در اين عبارتها ممان اينرسي مقطع ترك نخورده عضو بدون در نظر گرفتن فولاد است. مرز در نظر گرفته شده براي تعيين ضريب ترك خوردگي ديوار برشي، رسيدن و يا نرسيدن تنش كششي ديوار در تركيب هاي مختلف بارگذاري به مرز مقاومت كششي بتن است. اين مرز طبق آيين نامه آبا برابر (فرمول در متن اصلي مقاله) بر حسب مگاپاسكال ميباشد. مبحث نهم مقررات ملي ساختمان پيشنهاد مينمايد كه در قاب هاي مهار نشده (خمشي) سختي تيرها و ستونها را به ترتيب معادل 0/35 و 0/7 سختي مقطع ترك نخورده آنها منظور نمود. در قابهاي مهار شده (داراي ديوار برشي) سختي تيرها و ستونها به ترتيب مع ادل 0/5 و 1 برابر سختي مقطع ترك نخورده آنها در نظر گرفته ميشود. سختي ديوارها نيزمشابه آيين نامه آبا Ig 0.35 يا Ig 0.7 نسبت به ميزان ترك خوردگي آنها منظور گردد. در اين تحقيق سازههاي داراي نسبت سختي ديوار به سختي كل مختلف مورد بررسي قرار ميگيرند و اثرات تغيير سختي ديوار در تحليل و طراحي آنها بررسي ميگردد.