ارائه راهكار هاي عملياتي مديريت شريانهاي حياتي شهر خرم آباد در هنگام بروز سوانح طبيعي

يكي از بزرگترين معضلات پس از وقوع بلاياي طبيعي در هر كشور ،لزوم رسيدگي به حادثه ديدگان و تامين نيازهاي اوليه آنان مي باشد.طراحي سازو كار نوين بر اساس موقعيت و امكانات منطقه،بهره گيري از تجارب ساير كشورها و اجراي طرحهاي جايگزين قبل از وقوع مي تواند نقش بسزايي در مديريت راهبردي وكارامد بحراني داشته باشد.انديشه برنامه ريزي شهري و توسعه پايدار در بين تصميم گيرندگان و متفكران ، يك موضوع ريشه اي و بسيار مهم است و در چند سال اخير توجه بسياري را به خود جلب نموده تا بتوان با تكيه بر اين توسعه پايدار به آينده اي مطمئن در شهرها و اماكن زيستي دست يافت. اما بروز سوانح طبيعي و افزايش خسارات آنها، توسعه پايدار را با چالش هاي مهمي روبرو ساخته است. افزايش جمعيت شهري در جهان، به ويژه كشورهاي در حال توسعه، مسائل و مشكلات عديده اي همچون تخريب محيط زيست و عدم پايداري شهرها را به دنبال داشته است. با توجه به گستردگي شهر خرم آباد، نحوه قرارگيري هر يك از مناطق شهر متفاوت است و در نتيجه ميزان خسارات هر يك از اين مناطق نيزمتفاوت است، لذا جهت تحليل و محاسبه كمي و كيفي ميزان خسارات وارده و در نتيجه، امكان برنامه ريزي و ارائه طرح هاي اجرايي كاهش خسارات زلزله، انتخاب راهكار هاي عملي در بخشهاي امدادي و تجهيزات مناسب حائز اهميت مي باشد. در اين ميان با توجه به زلزله خيزي منطقه وخطر پذيري بالا و نوع بافت آن به بررسي و ارائه برنامه ريزي پايدار در راستاي كاهش خسارات بعد از زلزله پرداخته شده است.نتايج بدست آمده نشان ميدهد كه با توجه به اينكه ايستگاههاي پمپاژ اب،برقي مي باشد از طرفي پوسيدگي و قدمت شبكه انتقال آب ،طراحي دستگاههاي ذخيره برق اضطراري جهت جلوگيري از قطع آب را الزامي مي سازد.استفاده از ژنراتورهاي موقت وانرژي هاي جايگزين(مانند خورشيدي) نيز پيشنهاد مي گردد. مدفون شدن كابل هاي انتقال برق نيز يكي از راههاي عدم قطع كلي شبكه برق مي باشد.در خصوص گاز نيز استفاده از قطع كن هاي مركزي و فرعي خودكار به خصوص در زمان وقوع زلزله مي تواند از بروز انفجار در زمان وقوع حوادث ممانعت كند.