تاثير طول و مكان آبشكن بر ميزان آبگيري و تغييرات بستر در دهانه ي آبگير با استفاده از صفحات مستغرق در آبگير ٧٥ درجه

در اين پژوهش در مورد كنترل ورود رسوب به آبگير جانبي در حالت استفادهي توام صفحات مستغرق و آبشكن نفوذ پذير به صورت آزمايشگاهي كار شده است. آزمايشها در فلومي به عرض 1/5 متر با آبگير جانبي به عرض ٦٠ سانتي متر و با زاويهي ٧٥ درجه نسبت به فلوم اصلي انجام شدند تاثير دو موقعيت فاصلهي ١٢٠ و ٧٠ سانتي متري آبشكن از ابتداي دهانهي آبگير و سه طول 22/5 ، 27 و 34 سانتي متري آبشكن نفوذپذير بر تغييرات بستر و عمق آب در كانال آبگير مورد بررسي قرار گرفت. در هر آزمايش اطلاعات مربوط به بستر برداشت و در نهايت رسم و تحليل شدند. نتايج حاكي از آن بود كه، در هر دو موقعيت قرار گيري آبشكن در 120 و 70 سانتي متر بالاتر از ابتداي دهانهي آبگير، با كاهش طول آبشكن از ٣٤ به 22/5 سانتي متر، درصد افزايش عمق آب در كانال آبگير نسبت به شاهد روند صعودي داشت. در رابطه با عملكرد آبشكن و صفحات در كاهش حجم رسوبگذاري، بهترين عملكرد مربوط به آبشكن به طول ٢٧ سانتي متر در موقعيت ٧٠ سانتي متر بالاتر از ابتداي دهانه آبگير بوده و به ميزان 25/9 درصد كاهش حجم رسوب گذاري در كانال فرعي داشته است. و همچنين سطح آب داخل كانال فرعي، به ميزان 17/7 درصد افزايش يافته است.