بررسي ظرفيت مقاومتي سبكدانه اسكريا به منظور كاربرد در بتن سبكدانه سازه اي

وقتي بتن به عنوان يك ماده تركيبي تحت اثر نيروهاي فشاري قرار مي گيرد، اين نيروها به نسبت سختي اجزاي تشكيل دهنده بتن توسط آنها تحمل مي شود. در بتن معمولي چون عمدتا فاز خمير سيمان ضعيف تر از سنگدانه است، عامل محدود كننده مقاومت بتن، مقاومت ملات است. اما در مورد بتن سبكدانه، معمولا مقاومت سبكدانه ها از ملات كمتر است، عامل محدود كننده مقاومت بتن، سبكدانه ها هستند. در بتن سبكدانه پارامتري به عنوان ظرفيت مقاومتي مطرح مي گردد، به اين صورت كه قبل از رسيدن مقاومت بتن به ظرفيت مقاومتي، سبكدانه ها اثر كاهنده مشخصي در مقاومت بتن ندارند؛ ولي پس از عبور مقاومت بتن از آن حد، به دليل ايجاد و گسترش ترك در فاز سبكدانه، با افزايش مقاومت ملات، مقاومت بتن افزايش چنداني پيدا نمي كند. مقدار ظرفيت مقاومتي بتن سبكدانه و رفتار آن پس از ظرفيت مقاومتي، تاثير اساسي در توجيه اقتصادي براي استفاده از سبكدانه مشخص، در ساخت و توليد بتني با مقاومت تعيين شده دارد. در اين تحقيق، ظرفيت مقاومتي يكي از سبكدانه هاي طبيعي معمول ايران (اسكريا)، بررسي و با نتايج تحقيقات قبلي درباره ظرفيت مقاومتي سبكدانه پوميس، مقايسه شده است. منحني نتايج نهايي نشان مي دهد سبكدانه اسكريا نسبت به سبكدانه پوميس از ظرفيت مقاومتي بالاتري برخوردار است و قابل استفاده در ساخت بتن سبكدانه سازه اي مي باشد.