طراحي تقاطع براساس ويژگيهاي رفتاري و عملكردي رانندگان مسن و پيشنهاد ملاحظات طراحي هندسي براي ارتقاء ايمني تقاطع (مطالعه موردي:استان سمنان)

تصادفات جاده اي يكي از مهم ترين دلايل مرگ و مير در جهان و به ويژه در ايران است . سالانه تعداد زيادي در جهان در اثر تصادفات جاده اي كشته و مجروح شده اند كه در سالهاي اخير اين مقادير رو به افزايش بوده است. با توجه به رشد روزافزون جمعيت و با در نظر گرفتن رشد تصاعدي سوانح جاده اي در كشور طراحي ايمن و رفع نواقص ترافيكي از اهميت ويژه اي برخوردار است. با بررسي تصادفات جاده اي تقاطع ها به عنوان يكي از عمده ترين نقاط حادثه خيز در تصادفات ترافيكي خودنمايي مي كنند. در اين ميان رانندگان مسن نيز نقش مهمي را در بروز حوادث و ايجاد جراحات شديد ايفا مي كنند . در اين مقاله ويژگيهاي عملكردي و ضعف هاي عمده رفتاري و عكس العملي از لحاظ ذهني و فيزيكي مربوط به اين دسته از رانندگان كه ناشي از افزايش سن و افت قواي روحي – رواني وجسمي-حركتي و تقليل قواي پنج گانه شده است را بررسي كرده و با رتبه بندي عوامل محيطي و نواقص طراحي و اجراي مربوط به مشخصات تقاطع ها راهكارهايي را جهت بهبود و اصلاح هندسي و ايمن كردن محيط تقاطع ارايه گرديده است. در مراحل تحقيق مجموعه اي از تصادفات با حد اقل يك راننده مسن درگير در آن تصادف انتخاب شده و با تعيين تعداد و درصد تصادف اهميت و لزوم توجه و بررسي تقاطعها مشخص گرديد،سپس با انتخاب تقاطعهاي با نرخ بالاي تصادف رانندگان مسن، عوامل ونواقص عمده دخيل در تصادف اين رانندگان تعيين و رتبه بندي گرديد.نتيجه بدست آمده نشان داد كه در صورت رفع 7 مورد از نواقص رتبه بندي شده در تقاطعها در حدود 60 درصد از تصادفاتي كه رانندگان مسن در آن حضور دارند كاسته خواهد شد.