شناسايي نقاط حادثه خيز شهري با استفاده از مدلهاي تصميم گيري چند معياره در محيط GISمطالعه موردي تقاطع هاي شهر تهران

يكي از مسئوليت هاي اصلي هر دولت، تامين محيط زندگي ايمن براي ساكنان آن كشور مي باشد. هزينه تصادفاتمنابع هر كشور، چه توسعه يافته چه در حال توسعه را تحتتاثير قرار مي دهد. ضمن آنكه تجربه نشان مي دهد كه يكي از با صرفه ترين راه هاي استفاده از سرمايه در بخشراه ها يا حمل و نقل، بكار بردن آن در شناسايي نقاط تصادفخيز و طراحي اقدامات پيشگيرانه مناسباست. براي اينكه دولتها از سطح ايمني موجود آگاه گردند، بايد اطلاعات تصادفات جمع آوري شده و آنها را به گونه اي كه بتوان در صورت نياز تجزيه و تحليل كرد، نگهداري نمود. در اين راستا نياز به ابزارهايي كه توانايي تلفيق پارامترهاي مكاني و توصيفي تصادفات و تجزيه و تحليل آنها را داشته باشند، احساس مي شود. سيستم اطلاعات جغرافياييGISيكي از ابزارهاي توانمند و كارا در ارتباط با جمع آوري ,آناليز و تجزيه و تحليل اطلاعات تصادفات مي باشد كه ميتواند به عنوان يك ابزار پيشگيرانه, كمك شاياني در جهت تصميم گيري بهتر و كاهش تصادفات را ارائه نمايد. در اين مقاله ضمن اشاره به كارهاي انجام شده در زمينهي ايمني جاده و استفاده ازGIS در اين زمينه، به بررسي كامل و تحليل عوامل موثر در تصادفات شهري و تعيين نقاط حادثهخيز و روشهاي اولويتبندي آن پرداخته ميشود. لذا با بررسي داده هاي تصادفات و نظرات كارشناسان ترافيك، اصلي ترين معيارهاي رخداد تصادفات شناخته شده و وزن دهي اين معيارها با استفاده از روش هاي تحليلي مقايسه اي صورت گرفته است